Ochroniarz

Powiesc, ktora przeniesie cie do swiata absurdu.Czy moze byc cos fascynujacego w pracy ochroniarza pilnujacego rur kwasoodpornych? Zapewne wydaje sie Wam, ze znacie odpowiedz, a jednak... Okazuje sie, ze wszystko zalezy od punktu widzenia! Bohaterowi tej szalonej powiesci przyszlo zyc w dwoch roznych systemach spoleczno-politycznych, ktore po jakims czasie rozsypaly sie niczym domek z kart, a on zmuszony byl poszukac nowego sposobu na zycie. Kiedy zostaje pracownikiem ochrony, otaczajacy swiat nabiera dla niego zupelnie nowego wymiaru, a on sam przekonuje sie, ze w tej pozornie wypelnionej rutyna pracy nie ma miejsca na nude. Nie wiadomo, kiedy zaciera sie granica miedzy rzeczywistoscia a wyobraznia, otwierajac swiat pelen intrygujacych wyzwan, aluzji i wysublimowanego absurdu...Dalej juz nic nie slyszalem, bo wolalem sie skupic na gosciach z dupami na czolach. W koncu po raz pierwszy mialem okazje taka sytuacje ogladac, a to wciaga! A dupki na miejscu czola niczego sobie, jedrne i pulchniutkie jak paczusie. Zalotnie lekko bujaja sadelkiem. Stoja i mizdrza sie jak te dwie kokoty, oko do siebie puszczajac.Jaroslaw Wojciechowski jako ochotnik sluzyl w Marynarce Wojennej w Ustce i na Helu. W swoim zyciu imal sie roznych zajec: byl pracownikiem budowlanym, operatorem dozujaco-pakujacym w zakladach azotowych we Wloclawku, magazynierem, inspektorem ds. kontroli i inwentaryzacji, malarzem antykorozyjnym na budowach w Polsce i w Niemczech , byl wspolwlascicielem agencji handlowej, rzecznikiem prasowym w zachodniopomorskiej Szkole Biznesu we Wloclawku, ochroniarzem. Obecnie Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego przyznalo mu prawo do ubiegania sie o tzw. emeryture tworcza. W latach 1990 pracowal w Paryzu, a w roku 1996 nawiazal wspolprace z redaktorem naczelnym Jerzym Giedroyciem.