Op het platteland word ik een vrouw

Soms is er een ding dat een verder perfect leven onvolledig houdt. Manuel Garcia tekent de man die vrouwen liefheeft, toch 's nachts wakker ligt van een verlangen dat geen naam mag hebben. Een advertentie, een afspraak in een winkelcentrum, en de plotselinge, bijna sacrale overgave aan iets wat hij jarenlang heeft ontkend. Het titelverhaal is het meest rauwe en tegelijk meest intieme van de bundel: de ontmoeting met Fausto, de oudere, getrouwde man wiens lichaam en geur de verteller eindelijk rust geven. Geen romantiek, maar een pure, bijna obsessieve behoefte die in een toiletcel tot vervulling komt en daarna blijft resoneren. Hij knielde, nam wat hem al zo lang had achtervolgd tussen de lippen, proefde de zoute warmte, en voelde hoe jaren van ontkenning in een keer wegsmolten. Later, in de auto, was er eindelijk stilte in zijn hoofd. Deze mannelijke erotiek en hedendaagse gay-erotische verhalen leggen bloot hoe diep de honger kan zitten en hoe bevrijdend het is wanneer hij eindelijk wordt gestild.