Οι Σιωπηλοί Θόλοι, Μέρος τρίτο

Στο κοντινό μέλλον, η ανθρωπότητα δεν εξερευνά απλώς το διάστημα· προσπαθεί να ερμηνεύσει τα ίχνη εκείνων που προηγήθηκαν. Στη σκοτεινή πλευρά της Σελήνης,μια βάση είναι χτισμένη με τεχνολογίας που δεν ανήκει στον άνθρωπο. Εκεί, οι Ξένοι άφησαν πίσω τους μηχανισμούς που λειτουργούν με βιολογικά κλειδιά και αλγορίθμους που μοιάζουν να έχουν δική τους συνείδηση.

Ο Όσιος, ο Αντεπιμελητής της σεληνιακής βάσης, είναι ένας από τους λίγους ανθρώπους που η ίδια η βάση ακούει. Η καθημερινότητά του ανάμεσα σε αινιγματικούς επιστήμονες, την αυστηρή διοίκηση της Δανάης την Χλόη, ανατρέπεται όταν μια αρχαία κεραία, η ΓΗΝ ΟΡΩΣΑ, κλειδώνει ξαφνικά σε ένα σημείο της Γης: την αρχαία Ουρ της Μεσοποταμίας.

Το παιχνίδι του χαμένου θησαυρού αποκτά δύο γήπεδα.

Ενώ στη Σελήνη οι εξερευνητές ανακαλύπτουν σφραγισμένες στοές και έναν πύραυλο που χτύπησε τη βάση πριν από χιλιάδες χρόνια, στη Γη, κάτω από την υαλωμένη άμμο της ερήμου, αποκαλύπτεται μια δεύτερη πύλη, πανομοιότυπη με τη σεληνιακή. Η ασφάλειά της όμως είναι ανυποχώρητη. Δεν ζητά κωδικούς ή DNA· ζητά το εξουσιοδοτημένο χέρι.

Καθώς ο Όσιος καλείται να επιστρέψει στη Γη για να ξεκλειδώσει το μυστικό της Ουρ, τα ερωτήματα πληθαίνουν:

Ποιοι ήταν οι Πρώτοι Μηχανικοί και γιατί οι σταθμοί τους καταστράφηκαν από ακραία θερμότητα; Μήπως η ανθρωπότητα δεν είναι ο δημιουργός της τεχνολογίας της, αλλά ένας απλός αντιγραφέας ενός αρχαιότερου πεπρωμένου;