Lodzka wizja postepu

Kamil Smiechowski w Lodzkiej wizji postepu zajal sie tematem, ktory juz od dawna czekal na przenikliwego i skrupulatnego badacza. Podjal sie wiec zadania, za ktorym w istocie krylo sie wyzwanie. Dokonal rekonstrukcji oblicza spoleczno-ideowego trzech pism: "Gonca Lodzkiego", "Kuriera Lodzkiego" i "Nowego Kuriera Lodzkiego". Dzieki swojej imponujacej pracy uzupelnil luke powstala w badaniach naukowych dotyczacych lodzkiej prasy na przelomie XIX i XX wieku. Cezure chronologiczna prezentowanej rozprawy otwiera ukazanie sie pierwszego numeru "Gonca Lodzkiego" w 1898 roku, zamyka natomiast wycofanie sie wladz carskich z Lodzi w 1914 roku i tym samym koniec pewnej epoki - zycia miasta pod zaborem rosyjskim. Autor, analizujac pisma reprezentujace postepowy, liberalno-lewicowy nurt w legalnej polskiej prasie codziennej Lodzi, odnosil sie do rzadko poruszanych, lecz waznych kwestii ideowych. Pytanie o kwestie swiatopogladowe pozwolilo mu ustalic: do kogo, do jakich sil spolecznych gazety te byly skierowane. Smiechowski zwrocil takze uwage na znaczenie polskiej prasy w czasach zaborow, podkreslil jej doniosla, zdawaloby sie juz dzisiaj zapomniana funkcje - instytucji spolecznej. Jego dociekania sluzyly rowniez namyslowi nad szerszymi zagadnieniami dotyczacymi wplywu lodzkiej prasy na zycie spoleczne miasta i zwiazku gloszonych przez nia ideologii z pogladami lodzian. Lodzka wizja postepu wpisuje sie wiec w badania poswiecone dziejom i historii Lodzi, "polskiego Manchesteru" w czasie jego wielkoprzemyslowego rozkwitu. Autorowi, historykowi i bystremu obserwatorowi zycia spolecznego, udalo sie wlaczyc w wieloglos o metropolii, bedacej niegdys niezwyklym tyglem kultur i narodow. Prace uzupelniaja aneksy i ilustracje.