TEXTÍCULOS DRAMÁTICOS E POSDRAMÁTICOS

\"Hai neste libro de Afonso Becerra diferentes niveis de lectura, pois contén algo máis que as 10 pezas breves que se anuncian no índice,agrupadas baixo o lema \"textículos dramáticos e posdramáticos\", que, como tal, xa implica unha vontade clara de polémica, tanto polafiliación \"post\" que se lles reclama, como pola dimensión\"testicular\" dos ditos textos, o que supón un indicador preciso donúcleo temático dos mesmos que non é outro que as formas do amor (oudo desamor). Hai xa bastantes anos asistín a unha conversa entredous co?ecidos dramaturgos na que un lle preguntaba ao outro polatemática da súa nova peza, ao que o outro respondía dicindo quetrataba do de sempre, \"de amor\", pois o amor, ou a súa ausencia,sempre está na raíz das historias dos seres humanos, dos grandesrelatos e das pequenas lerias que alimentan as nosas vidas. E estes\"textículos\" de Afonso Becerra latexan coa forza multiforme do amor, como tamén aquel verso demoledor do vello poeta da vella cidade:\"Pero turbados los dos nos escondíamos\".(Do prólogo deManuel F. Vieites)\"Estes textículos dramáticos eposdramáticos (textos minúsculos) son órganos exentos de testosterona. No que atinxe ás hormonas sexuais, estas partículas, dramáticas eposdramáticas, buscan o difícil xogo de equilibrios e oposicións entre testosterona, estróxeno, oxitocina e outras bioquímicas que pugnanpor erguer o corpo e a emoción enriba dese palco teatral que é a vidahumana. Textículos dramáticos e posdramáticos é como unha segundaparte daquelas Dramatículas (Laiovento, 2010), e unha homenaxe irónica á expresión empregada algunha vez por Julio Cortázar.\"(O autor)